Kontrgaranti

İhtiyacın kaynağı yerellik şartıdır: yurt dışı ihalelerde ve sözleşmelerde işverenler, teminat mektubunun kendi ülkelerindeki (çoğu zaman kendi seçtikleri) bir bankadan düzenlenmesini ister — yabancı bankanın mektubunu kabul etmezler. Zincir böyle kurulur: Türk müteahhit/ihracatçının bankası, işverenin ülkesindeki muhabir bankaya kontrgaranti verir; muhabir banka bu güvenceye dayanarak yerel mektubu (geçici, avans, kesin teminat) düzenler. Tazmin akışı terstir: işveren yerel bankadan tazmin ister, yerel banka kontrgarantiden Türk bankasına, Türk bankası da müşterisine rücu eder. Uluslararası çerçeve, ICC'nin URDG 758 kurallarıdır.

Yönetilecek üç başlık vardır. Maliyet katmanlaşması: iki banka da komisyon aldığından toplam maliyet tek mektuptan yüksektir; ihale fiyatına bu katman baştan konmalıdır. Metin riski: yerel mektubun metni yerel hukuka ve işverenin formatına göre yazılır — 'ilk talepte kayıtsız şartsız ödeme' hükümleri, haksız tazmin (unfair calling) riskini büyütür; metinler, kontrgarantiyle birlikte hukukçuya okutulmalıdır. Vade-iade disiplini: yerel mektup iade edilmeden kontrgaranti kapanmaz ve limitiniz bağlı kalır — iş bitiminde mektupların fiziken iadesinin takibi, çoğu firmada unutulan ve limit kilitleyen bir kalemdir.