ODM

OEM-ODM ayrımının anahtarı tasarımın sahibidir: OEM modelinde alıcı tasarımı ve spesifikasyonu verir, üretici üretir; ODM'de üretici hazır tasarım portföyü sunar, alıcı seçer, markalar ve satar. Private label, bu ailenin perakende dilindeki karşılığıdır ve pratikte çoğu private label işi ODM mantığıyla yürür. ODM'nin ticari avantajı iki yönlüdür: alıcı için hız (Ar-Ge yatırımı olmadan ürün gamı) ve üretici için pazarlık gücü (fason işçilikten öte tasarım katma değerini fiyatlayabilme ve aynı tasarımı birden çok müşteriye satabilme ölçeği).

Riskler de tasarım ekseninde toplanır: fikri mülkiyet (tasarımın kime ait olduğu, alıcıya münhasırlık verilip verilmediği, tescillerin kimin adına yapıldığı sözleşmede net olmalı — tescilsiz tasarım, ilk kopyada sahipsizdir), müşteri çakışması (aynı tasarımı iki rakip zincire satmanın kural ve sınırları) ve kanal kimliği (ODM olarak büyüyen üreticinin kendi markasını aynı pazara sürmesi, müşterileriyle rekabete girmesi demektir — bu geçiş pazar ve segment ayrımıyla yönetilmelidir). ODM teklif dosyasının bel kemiği; koleksiyon kataloğu, adet bazlı fiyat merdiveni ve tasarım revizyon şartlarıdır.